பௌத்த தர்மம் என்ன சொல்கிறது? அல்லது மனிதாபிமானம் எங்கே?
(இக்கட்டுரை பத்திரிகைச் செய்தியாக 01.08.1990ல் எழுதப்பட்டது. 18 வருடங்களின் பின்னும் இன்று நடக்கும் பிரச்சனைகளுக்கும் இது பொருந்தும் யாரும் அப்பாவிப் பொதுமக்களைப் பற்றியோ அல்லது அவர்களது உடைமைகளைப் பற்றியோ சிந்திப்பதாகத் தெரியவில்லை.)
பௌத்த சமயம் புத்தபெருமான் என்று மார்தட்டும் எமது இலங்கை அரசுக்கு இந்திய துணைப்பிரதமர் அவர்கள் பௌத்த தர்மத்தை – தத்துவத்தை விளக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது குறித்து இலங்தையைப் பிறப்பிடமாகவும் தாய்நாடாகவும் கொண்ட நாம் வெட்கமடைகின்றோம். பிணி; மூப்பு சாக்காடு என்ற 3 காரணங்களினால் தனது அரண்மனை வாழ்க்கையையும் இல்லறத்தையும் துறந்து அன்பையும் தருமத்தையும் அகிம்சையையும் போதித்தார்.
எமது நாட்டில் ஏறக்குறைய 41 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அரசியல் பிரச்சனை சிறிய அளவில் உருவாக்கப்பட்டு தற்போது பூதாகரமான நிலையில் பயங்கர விளைவுகளை ஏற்படுத்தியதோடு தொடர்ந்தும் அழிவுகளைக் கண்டும் காணாததுபோல இருப்பவர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோளாக இச்செய்தியைத் தெரிவிக்கினறோம்.
இம்சையைக் கண்டும் அதை எதிர்க்க முடியாதிருக்கும் மனித சமூகத்தின் மத்தியில் எத்தனை சமூக சமய அமைப்புக்கள் இருக்கின்றன. இவை அனைத்தையும் பொது அமைப்பாக இருப்பதன் காரணத்தை நாம் வினவுகின்றோம்.
சமயங்கள் யாவும் உயிர்களிடத்தில் அன்பை வளர்க்கும் பொருட்டே அடிப்படையில் போதனை செய்கின்றன. அகிம்சைக்கு உதாரணபுருராகிய அண்ணல் மகாத்மா காந்தியின் வாழ்க்கையை நாம் உற்று நோக்க வேண்டும். இந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமைக்காகப் போராடிய அம் மகாத்மாவை எப்பொழுது ஒரு இந்து சுட்டுக்கொலை செய்தானோ அன்றே இந்துக்களுக்கான பழி ஏற்பட்டு எமது நாட்டிலும் அது தொடர வழிவகை செய்கின்றது. தமிழ் முஸ்லீம் களுக்கிடையே ஒற்றுமை நிலவிய எமது தேசத்தில் இன்று இந்த உறவு கேள்விக்குறியாக இருக்கிறது. காரணம் போராளி இயக்கங்கள் செய்த மனிதாபிமானமற்ற கொலைகளே. எந்த உயிரையும் கொலை செய்வதற்கோ அல்லது துன்புறுத்துவதற்கோ எவருக்கும் அதிகாரம் இல்லை.
எமது நாட்டில் கடந்த 10 வருடங்களுக்கு மேலாக மனிதாபிமானமற்ற முறையில் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டமை குறித்து நாம் உள்ளுக்குள்ளே குமுறியபடி இருந்தோம். இன்று பொறுத்திருக்க முடியாது எமது எதிர்ப்பைப் பகிரங்கமாகத் தெரிவிக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கின்றோம்.
1949ம் ஆண்டு மலையக மக்களுடைய குடியுரிமை பறித்தமை 1956ல் தனிச் சிங்களச் சட்டம் கொண்டு வந்தமை அதனைத்தொடர்ந்து வந்த சிங்கள ஸ்ரீ எதிர்ப்புப்போராட்டம் 1972ல் தரப்படுத்தல் போன்றவை ஆட்சியாளர்களின் தவறான சிந்தனையாலும் போக்காலும் ஏற்படுத்தப்பட்டது எனலாம்.
இவை அனைத்தும் ஒருவகையில் இனப்பிரச்சனைக்கு முக்கிய காரணிகளாக அமையும். 1977ன் பின் நாடளாவிய ரீதியில் இனப்பிரச்சனை ஆரம்பமாகியது. ஏராளமான மக்கள் குறிப்பாக தமிழ்மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். உயிருடன் எரிக்கப்பட்டார்கள். அகதிகளாக்கப்பட்டார்கள்.
1981ல் யாழ்ப்பாணத்தில் பொது நூல்நிலையம் ஏராளமான கடைகள் வீடுகள் போன்றவை அரச படைகளின் உதவியோடு காட்டுமிராண்டித்தனமானவர்களால் எரிக்கப்பட்டன. கொலைகளும் கொள்ளைகளும் தாராளமாக இடம்பெற்றது. வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளில் மக்கள் முதன்முதல் பாரிய அளவில் அரச படைகளால் தாக்கப்பட்டதைத்தொடர்ந்து மீண்டும் இன்றுவரை தொடர்ச்சியாக அரச படைகளினாலும் 1985க்குப் பின்னர் தமிழ் இளைஞர்களின் ஆயுதப் போராட்டங்களினாலும் மக்கள் சொல்லொணாத துயரங்களை அனுபவித்து வந்தார்கள். வருகிறார்கள்.
ஒன்றுபட்டிருந்த சமூகம் இன்று சின்னாபின்னமாகி ஒற்றுமையின்றி அல்லல்படுவதை எண்ணி ஏங்குவதைத்தவிர ஒன்றும் செய்ய முடியாத நிலையில் நாமிருக்கின்றோம்.
1983 1984ம் ஆண்டுகளில் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டவர்களை வன்மையாகத் தாக்கித் திரிந்தவர்கள் இன்றுவரை பேசிய பேச்சுவார்த்தைகளையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
எங்கள் மத்தியில் எத்தனை கட்சிகள் இயக்கங்கள் இன்று இருந்தும் மக்களைக் காக்க எவரும் யுத்தத்தை நிறுத்தும்படி கேட்கவில்லை. தாம் தாம் சுயலாபம் தேடுவதிலேயே காலத்தை ஓட்டுகின்றார்கள்.
யுத்தம் நடைபெறும்பொழுது எத்தனையோ விதிமுறைகள் இருந்தும் அனைத்தையும் மீறிய நிலையில் சண்டை புரிகின்றார்கள். கண்டது உயிரழிவும் உடமை இழப்புக்களுமே அன்றி வேறெதுவும் இல்லை. தாம்தாம் சண்டை செய்தாலும் பரவாயில்லை. அப்பாவிப் பொதுமக்கள் பெரியோர் மதகுருமார்கள் பெண்கள் குழந்தைகள் அனைவரும் கொல்லப்படுவது வேதனைக்குரியதும் சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டியதுமாகும்.
தமிழர்களை அரசபடைகள் வல்வெட்டித்துறை அரியாலை குமுதினிப்படகு போன்றவற்றில் கொலை செய்தபோதும் வெலிக்கடைச் சிறைகளில் தமிழ்க் கைதிகள் கொல்லப்பட்டபோதும் இவற்றால் கொதித்தெழுந்த எமது உணர்வுகள் இன்று எம்மவர்களாலேயே நடைபெறும் கொலைகளின்போது மௌனமாக்கப்படுவதுகண்டு வேதனையும் வெட்கமும் அடைகின்றோம். காரணம் எம்மிடையே காணப்படும் சுயநலம்.
அப்பாவி முஸ்லிம் மக்கள் தமிழர் போராட்டங்களில் முழுமூச்சாக ஈடுபட்டவர்கள் இன்று யாத்திரை சென்று மீண்டபோது அவர்களில் சிலரும்: அவர்களுடைய உறவினர்களும் கொடுமையான முறையில் விடுதலைப் புலிகளால் கொல்லப்பட்டமை குறித்து நாம் எமது பூரணமான கடும் எதிர்ப்பை இன்று தெரிவிக்கின்றோம். சிங்களப் பொதுமக்களைக் கொலை செய்தமை யுத்தம் செய்ய முடியாத பலவீனத்தையே காட்டுகிறது. இதையும் நாம் வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றோம்.
1974ல் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டிற்கு வருகைதந்தவர்களில் இன்று இலங்கைக்கு விஜயம் செய்த தமிழறிஞர் பெரும்புலவர் பேராசிரியர் டாக்டர் சீ. நயினா முகம்மது அவர்களையும் வேறு சில சிங்கள அறிஞர்களையும் இந்நேரத்தில் நாம் சுட்டிக்காட்ட ஆவலாயுள்ளோம். காரணம் இன்று பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால் எனப்பேசும் சிலர் - வரலாறு தெரியாதவர்கள் - அறிய வேண்டும் என்பதற்காக. 10ம் திகதி ஜனவரி மாதம் 1974ம் ஆண்டு யாழ் முற்ற வெளிமைதானத்தில் நடைபெற்ற தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் பேராசிரியர் நயினா முகம்மது அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது ஏற்பட்ட குழப்பத்தில் 9 அப்பாவி உயிர்கள் கொல்லப்பட்டதையும் அன்று இச்செயலை மேற்கொண்ட அரச படையின் அட்டூழியத்தையும் கண்ணால் கண்ட ஒரு சாட்சியாக இருக்கும் பேராசிரியரின் இன்றைய வருகையின்போது அன்று ஒன்றுபட்டிருந்து தமிழ் முஸ்லிம்களின் ஒற்றுமையையும் இன்றைய பதட்டநிலையையும் எண்ணி நாம் சிந்திக்கவேண்டியவர்களாக இருக்கின்றோம்.
அன்று மாநாட்டிற்கு வருவதை எதிர்த்த சிங்கள அரசின் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறி மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள சிங்கள அறிஞர்களும் ஒரு சிலர் வந்து கலந்து கொண்டதையும் பலர் அறியமாட்டார்கள். இவை எமக்கு ஒரு பாடமாக இருக்கவேண்டும். குறிப்பாக 1987ல் பௌத்த சமயத் தலைவர்களுடன் யாழ் விஜயம் செய்த அமரர் விஜயகுமாரணதுங்க அவர்களுடன் விடுதலைப் புலிகள் நடந்துகொண்ட விதங்கள் இவற்றை நாம் பார்க்கும்பொழுது சந்தர்ப்பவாதம் எனப்படும் பதத்தை இவர்களுக்கும் வழங்கலாம் என்றே நாம் கருத இடமுண்டு.
சகலமக்களும் இன்றைய இக்கால கட்டத்தை மிகவும் நிதானமாக அவதானித்து உற்றுநோக்குவதோடு முன்னைய வரலாறுகளையும் அறிந்து ஒப்பிட்டு மதிப்பீடு செய்யவேண்டும்.
அரசாங்கங்களைப் பொறுத்தவரை இன்று ஜனாதிபதியின் கருத்துப்படி 2000ம் ஆண்டுகளின் பின்னரும் தாங்கள் ஆட்சிக்கு வரமுடியும் எனக்கூறியுள்ளார். யூஎன்பி அரசாங்கத்தினால் கடந்த 13 வருடங்கள் அல்லல்பட்ட வாழ்க்கை மேற்கொண்ட அரசின் நடவடிக்கைகளை நாம் கருத்திற் கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக இன்றைய இனப்பிரச்சனையை அன்றே பண்டா செல்வா ஒப்பந்தம் மூலம் தீர்க்க முன்வந்தபோது இதே யுஎன்பி கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் ஐனாதிபதி திரு. Nஐஆர் nஐயவர்த்தனா தமிழர்களுக்கு பண்டாரநாயக்கா இலங்கையைப் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டார் என்றுகூறி கண்டிக்குப் பாதயாத்திரை செய்ததையும் நினைவுபடுத்த வேண்டும்.
இன்று இதே அரசு இளைஞர்களின் விரக்தி நிலைகுறித்து ஆராய ஒரு விசேட ஆணைக்குழுவை நியமித்து அதன் அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட பின்னரும் தற்போதைய யுத்தத்தைத் தீவிரப்படுத்துவது ஏன் என்ற கேள்வியை ஏற்படுத்துகிறது.
எமது முக்கியமான பணிவான வேண்டுகோள் சண்டை நிறுத்தப்படவேண்டும். மக்கள் கொல்லப்படுவதும் உடமைகள் அழிக்கப்படுவதும் நிறுத்தப்படவேண்டும்.
வறுமையால் பட்டினியால் வாடும் மக்களுக்கு உடனடியாக நிவாரணம் வழங்க வேண்டும். அழிக்கப்பட்ட உடமைகளின் பெறுமானத்திற்கு அமைய நிவாரணம் வழங்கப்படவேண்டும். காணாமற்போனவர்களைக் கண்டுபிடிக்கும் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ள சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்க அங்கத்தவர்களுக்கு பூரண ஒத்துழைப்பு நல்க வேண்டும். மரணமடைந்தவர்களின் விபரங்களை உடனடியாக அவரவர் குடும்பத்தினருக்கு அல்லது உறவினருக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
மேற்தரப்பட்ட செய்தியை மனிதாபிமானம் கொண்ட முறையிலும் சகல சமூகங்களையும் சேர்ந்தவர்களோடு இனஒற்றுமை இன்றைய அரசியல் நிலைப்பாடு என்பன பற்றிய கருத்தரங்குகளில் பலரது அபிப்பிராயத்தையும் அறிந்தவர்கள் என்ற முறையிலும் வெளியிடுவதில் ஓரளவு அமைதி அடைகின்றோம்.
வணக்கம்.
தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கான இளைஞர்குழு உறுப்பினரும்
இந்து சமய ஒற்றுமைப்பேரவை அமைப்பாளரும்
தங்க. முகுந்தன்.
---------------------
07.08.1990
கடந்த சில நாட்களாக அப்பாவி பொதுமக்கள் குறிப்பாக சிங்கள-முஸ்லீம் இன மக்கள் மிகவும் மோசமான முறையில் விடுதலை புலிகளால் கொல்லப்பட்டமை குறித்து மிகவும் வேதனை அடைகின்றோம். எந்தத்தவறை அரச சிங்களப் படைகள் அன்று தமிழினத்திற்கு செய்தனவோ அதே செயலை மக்களின் ஏகப்பிரதிநிதிகள் என்றும், விடுதலைக்காக போராடும் வீரர்கள் என்றும், தமிழர்கள்தான் புலிகள் - புலிகள் தான் தமிழர்கள் என்று தம்மை தாமே கூறிடும் புலிகள் இன்று இப்படி கீழ்த்தரமாகச் செய்வதன் காரணம் ஏன் எனத்தெரியவில்லை.
தமிழ் மக்களின் விடுதலைப்போராட்டங்களில் கூடிய பங்கேற்ற முஸ்லீம் மக்களின் உயிர்களைப்பறிக்க கங்கணம் கட்டிய புலிகளுக்கு விடுதலைவரலாறு தெரியாமல் இருக்கலாம் ஆனால் வரலாறு தெரிந்த அறிஞர்கள் பலர் முஸ்லீம் மக்களாக இருப்பதும், இன்றும் இவர்கள் இப்படியான குரோத மனப்பாங்கை வளர்த்தாலும், தமிழ் மக்களோடு கூடியே வாழவேண்டும் என்ற அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கை வைத்துள்ள முஸ்லீம் சகோதரர்களையும் எம்மால் பகைத்துக் கொள்ளமுடியாது. அந்த எண்ணமும் எம்மத்தியில் எழாது. ஒற்றுமையே பலம் என்று இளவயதில் நாம் படித்த பள்ளிப்பாடங்கள் என்றும் எம் நெஞ்சில் நீங்காது இருக்கின்றது. அதாவது பாடசாலைக்குபோனவர்களுக்கு புரியும்.
மக்காவிற்கு யாத்திரை சென்று மீண்ட முஸ்லீம் யாத்திரிகர்களையும் அவர்களது உறவினர்களையும் கொன்று ஒழித்தவர்கள், தற்பொழுது பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து பிராத்தனையில் ஈடுபட்டிருந்தவாகள் மீது துப்பாக்கிபிரயோகம் செய்ய வைத்த மிருகத்தனத்திலும் கொடிய அரக்கச் செயலுக்கு எந்தவிதமான மன்னிப்பும் கிடையவே கிடையாது. மற்றவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்காது மரணதண்டனை வழங்கும் புலிகளுக்கு மக்கள் இனிமேலும் ஆதரவு அளிக்கமுடியாது மக்களில் பலரும் இன்று வெளிப்படையாகவே திட்டுகின்றார்கள். மட்டக்களப்பு அகதிகளில் பலர் வெளிப்படையாகவே கூறுகின்றார்கள் - இராணுவத்தினர் தாக்குவதற்கு மூலகாரணம் புலிகள் தான் என்று. மிருகங்களைக் கூட இன்று சர்க்கஸி;ல் பழக்கி எடுத்து மிகவும் செல்லமாக வளக்கப்பட்ட அவை அன்பின் அடிமையாகி பயிற்றப்படுகின்றது. சிலவேளைகளில் எப்படி நடந்து கொள்வேண்டும் என்று பயிற்சியும் கொடுக்கப்படுகின்றது. ஆனால் ஆறாவது அறிவைப்பெற்ற மிக உன்னதமான நிலையில் இருக்கவேண்டிய மனிதன் தன்னைப்போல் மன்னுயிரை நேசிக்கவேண்டிய நிலையில் மற்றவர்களை அழித்து தான் மட்டும் வாழ மனப்பால் குடிக்கின்றான்.
நீதி என்ற நிலை உள்ள மட்டும் எவரும் கீழ்த்தரமான எண்ணங்களால் முன்னுக்கு வரமுடியாது: தேரினை முல்லைச் செடிக்குத் தந்த பாரி வள்ளலும் கன்றின் உயிருக்காக தன் ஒரே வாரிசை தேர்ச்சில்லில் விட்டு நசித்துக்கொன்ற மனுநீதிச்சோழ மன்னனும் புறாவின் உயிருக்காக தன்னுடைய தொடைச் சதையினை அளித்த சிபிச்சக்கரவர்த்தியும் எமது சிந்தனைகளில் வாழ்க்கையில் வாழ்ந்துவரும்போது புல்லர்களின் செயல்கள் யாவும் புமியில் நிலைக்க முடியாது.
முஸ்லீம் சமுதாயத்தினருக்கு எமது பணிவான வேண்டுகோள் விடுதலைப்புலிகள் போல இருக்காது மனிதாபிமானம்கொண்ட நீங்கள் மக்கள் நலம்பேண புலிகளுக்கு எதிராகவுள்ள தமிழ்மக்களையும் உங்களுடன் இணைந்து நீதிக்காக குரல் எழுப்ப முன்வரவேண்டும். முஸ்லீம்களை மட்டுமல்ல தமிழ் சிங்கள அப்பாவிப் பொதுமக்கள் அறிஞர்கள் தலைவர்கள் கூட புலிகளால் கொல்லப்பட்டார்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இன்னும் சரியான நீதி வழங்கப்படவில்லை. இவையனைத்தையும் முஸ்லீம் சகோதரர்கள் உணர்ந்து நீண்ட காலம் அன்பில் இணைந்த நாம் இன்று கொடியவர்கள் சிலரால் பிரிக்கப்படவேண்டிய அவர்களுடைய எண்ணத்திற்கு செவிசாய்க்காது ஒற்றுமையாக இந்த சிறிய நாட்டில் அமைதியாக வாழ வேண்டிய ஒழுங்குகளை நாம் கூடி ஆராய்ந்து செயற்படவேண்டும் என சகல முஸ்லீம் சமய சமூக அமைப்புக்களுக்கு பணிவாக வேண்டி கொல்லப்பட்ட முஸ்லீம் சகோதரர்களின் குடும்பத்தினருக்கு எமது ஆழ்ந்த வேதனையை தெரிவிப்பதோடு கொல்லப்பட்டவர்களின் ஆத்ம சாந்திக்காக இறைவனை வேண்டுவதோடு கொலை செய்வதையும் உடமைகள் நாசமாக்கப்படுவதையும் நிறுத்தும்படி தொடர்ந்து கீழ்த்தரமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளவர்களுக்குத் தெரிவிப்பதோடு இப்படியான நிகழ்வுகள் தொடர்ந்து கொண்டுள்;ள நிலையில் அரசினுடைய இயலாமையையும் கண்டனம் செய்து இவ்வறிக்கையை நிறைவு செய்கின்றோம்.
மனிதன் வாழவே சமயங்கள் வழிகாட்டுகின்றன. அந்த சமயங்களின் பெயரால் சண்டைகள் இருக்குமானால் சமயமே தேவையற்றது.
என்றும் ஒற்றுமைக்காக
இந்து சமய ஒற்றுமைப் பேரவை அமைப்பாளர்
தங்க. முகுந்தன்.
Showing posts with label மனிதத்துவம். Show all posts
Showing posts with label மனிதத்துவம். Show all posts
Friday, September 26, 2008
மனிதத்துவம் - 3
14.07.1995
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு,
நவாலியிலுள்ள தேவாலயத்தின் மீதான படையினரின் விமானத்தாக்குதல் குறித்து வெளிவிவகார அமைச்சர் கௌரவ லக்ஷ்மன் கதிர்காமர் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்குக் கண்டனம் தெரிவித்தது வெட்கத்துக்கும் வேதனைக்கும் உரிய செயலாகும் சர்வதேச ரீதியில் இன மத அரசியல் வேறுபாடற்று மனிதாபிமான சேவைகளை மேற்கொண்டுவரும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்கு கண்டனம் தெரிவித்த அமைச்சரின் செயலானது சமாதானத்தின் பேரில் தற்போதைய அரசுக்கு வாக்களித்த அனைத்து மக்களையும் கேவலப்படுத்துவது போன்றதாகும்.
கடந்த காலத்தில் அரசு மேற்கொண்ட மனித உரிமை மீறல்களினடிப்படையில் அவற்றை வெளிப்படுத்தி விசாரணைகள் மேற்கொண்டுவரும் இன்றைய பொது சன ஐக்கிய முன்னணி அரசின் இம்தனிதாபிமானமற்ற கொடூரச் செயலால் சமாதானத்தின்மீதும் அமைதியின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்த அனைத்து மக்கள் மனதிலும் அவநம்பிக்கையும் வேதனையும் எழுந்துள்ளது. விமானத்தாக்குதல் மற்றும் ஷெல்த் தாக்குதல்களினால் ஏற்பட்ட கொடூரமான உண்மை நிலையை வெளிப்படுத்திய சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்கு அமைச்சரின் கண்டனம் ஏற்கப்படமுடியாது.
அப்பாவிப் பொதுமக்கள் மீதான ஷெல்த் தாக்குதல்கள், விமானத் தாக்குதல்கள் கடற்படைப் பீரங்கிக் குண்டுத் தாக்குதல்கள் இவற்றால் அழிக்கப்படும் உயிர்களுக்கும் உடமைகளுக்கும் இன்றைய அரசு எவ்வகையில் தீர்வுகாண முடியுமென எதிர்பார்ப்பதுடன் உண்மையை மறைக்க முயற்சிக்கும் செயல் ஒருபோதும் சமாதானத்தையோ அன்றி அமைதியையோ ஏற்படுத்த மாட்டாது என்பதையும் நினைவுபடுத்துவNதூடு அமைச்சரின் கண்டனத்திற்கு அமைச்சரும் அரசும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடம் உடனடியாக மன்னிப்புக் கேட்கவேண்டும் எனவும் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.
தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் யுத்தம் உடனடியாக நிறுத்தப்பட்டு பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வுகாணப்பட வேண்டும் என வேண்டுவதுடன் தற்போதைய நிலையில் வடபகுதியில் நிலவும் மருத்துவப் பற்றாக்குறைகள் உணவு மண்ணெண்ணெய் மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை அனுப்பி அப்பாவிப் பொதுமக்களைக் காக்குமாறு மனிதாபிமானத்தின் பேரால் தங்களையும் தங்கள் அரசாங்கத்தையும் வேண்டுகிறேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
21.09.1999.
மேன்மைதங்கிய ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு,
வணக்கம்.
கடந்த 15.09.1999 புதன் கிழமை நடைபெற்ற விமானக் குண்டுத் தாக்குதல்களினால் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் 22 பேர் பலியானதும் 41 பொதுமக்கள் படுகாயமடைந்ததும் குறித்துத் தாங்கள் எந்தவிதமான கருத்தையும் தெரிவிக்காது இன்றுவரை மௌனமாயிருப்பது குறித்து மிகவும் வேதனையடைந்த நிலையில் தாங்கள் இச்சம்பவம் குறித்து தமிழ்மக்களிடம் பகிரங்க மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்றும் உடனடியாகப் பாதிக்கப் பட்டவர்கள் அனைவருக்கும் நிவாரணம் வழங்க வேண்டுமெனவும் மனிதாபிமானத்தின் பெயரால் வேண்டுகிறேன்
சிங்கள மக்கள் கொல்லப்பட்டவுடன் கண்டனம் தெரிவித்து அம்மக்களின் இறுதிக்கிரியைகளை அரச செலவில் நடத்தி நிவாரணம் வழங்கிய பொறுப்பு வாய்ந்த கடமையை – ஏன் தமிழ் மக்களுக்குச் செய்ய வில்லை எனவும் வினவ விரும்புகின்றேன்.
இந்நாட்டு மக்களை இனம் பிரித்துக் காணுவதில் முன்னைய அரசு தலைவர்களைப் போலவே தாங்களும் நடந்து கொள்கிறீர்கள். முல்லைத்தீவு மாவட்டமும் தாங்கள் ஐனாதிபதியாகவுள்ள இலங்கை நிர்வாகத்தினுள் அடங்குவதை தங்களுக்கு நினைவுபடுத்துவதுடன் - தமிழ் மக்கள் ஒருபோதும் தங்களை மன்னிக்க மாட்டார்கள் என்பதையும் உறுதியாகவும் தெரிவிக்கின்றேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
06.11.1999.
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்கள்,
அலரி மாளிகை,
கொழும்பு 3
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி அவர்களுக்கு
வணக்கம். கடந்த 04.11.1999 தினக்குரல் பத்திரிகையில் "கிபிர் விமானத் தாக்குதலில் வன்னியில் 6 பொதுமக்கள் பலி " என்ற செய்தியைக் கண்ணுற்று மிகுற்த மனவேதனைபுடன் இக்கடிதத்தை எழுதுகின்றேன்.
6 அப்பாவிப் பொதுமக்கள் உடல் சிதறிப் பலியானதுடன் 7பேர் படுகாயமடைந்துள்ளனர். (புதன்கிழமை பாண்டியன்குளத்தில் நடைபெற்றது) தமிழ் மக்களுக்குப் பிரச்சனை இருக்கிறது என்று கூறி மக்களின் ஆதரவுடன் ஆட்சிப்பொறுப்பேற்ற தாங்கள் மக்களின் அமைதியான வாழ்வுக்கு முயற்சிக்காது மேலும் மக்களைத் துன்பப்படுத்தும் செயலானது எவ்வகையிலும் நியாயமாகாது. முக்களின் நம்பிக்கையை – எதிர்பார்ப்பைப் பாதுகாக்காது கடந்த 5 வருடகாலம் குறிப்பாகத் தமிழ் மக்கள் கடந்த அரசினது செயற்பாடுகளையே தங்களது காலத்திலும் ஏற்றுக்கொண்டீரப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. இன்னுமொரு தேர்தலில் தங்களுக்கு தமிழ்மக்கள் வாக்களிப்பார்கள் என்று கனவிலும் நினைக்க அருகதையற்றுவிட்டீர்கள். வடக்கு கிழக்கு மக்கள் கடந்த 5வருட காலமாக மிகவும் கேவலமான நிலையிலேயே இருக்கின்றார்கள். யுத்தம் நிறுத்தப்பட்டு பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வு காணப்புறப்பட்ட தாங்கள் இன்று மிருகத்தனமான முறையில் மக்களையும் மக்களின் சொத்துக்களையும் அழிப்பதிலேயே முழுமூச்சாக ஈடுபடுகின்றீர்கள். தங்கள் நடைமுறைகள் காலஞ்சென்ற தங்களின் கணவரின் கொள்கையிலிருந்து விலகி தங்கள் பெற்றோரின் கொள்கை முறைப்படி பின்பற்றுவதை தவிர்க்க வேண்டுமென்று மனிதாபிமானத்தின் பெயரால் தங்களை வேண்டுகின்றேன்.
வணக்கம்.
அப்பாவிப் பொதுமக்கள்
நலனில் அக்கறையில் ஈடுபாடுள்ள,
தங்க. முகுந்தன்.
21.11.1999.
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு
வணக்கம்.
நேற்றிரவு நடைபெற்ற தாக்குதல் ஒன்றினால் சுமார் 30க்கும் மேற்பட்ட அப்பாவிப்பொதுமக்கள் மடுத் தேவாலயத்தில் கொல்லப்பட்டதுடன் சுமார் 40 பேர்வரையில் படுகாயமடைந்த செய்திகேட்டு ஆழ்ந்த அதிர்ச்சியும் கவலையும் அடைந்த நிலையில் இக்கடிதத்தை தங்களுக்கு எழுதுகின்றேன்.
கடந்த 15வருடத்திற்கு மேலாக அப்பாவித் தமிழ்மக்கள் அரசபடையின் விமானத்தாக்குதல்கள் பீரங்கி மற்றம் ஷெல்த் தாக்குதல்களினால் உயிர்களை இழந்தும் படுகாயமடைந்தும் வருவதுடன் தமது சொத்துக்களையும் இழந்து வருகின்றார்கள்.
தாங்கள் அரச பொறுப்பை ஏற்ற பின்னரும்கூட இத்தாக்குதல்கள் இன்றுவரை தொடர்ந்தவண்ணமே இருக்கின்றது. கடந்த 09.07.1995 ல் நவாலியிலுள்ள தேவாலயமொன்றில் தாக்குதல் நடைபெற்தையும் கடந்த 15.9.1999ல ; புதுக்குடியிருப்பில் நடைபெற்ற தாக்குதலையும் நேற்று 20.11.99ல் மடுதேவாலயத்தில் நடைபெற்ற தாக்குதலையும் வன்மையாகக் கண்டிப்பதுடன் கொல்லப்பட்ட பொதுமக்களுக்கு எதுவித தாமதமும் இன்றி நஷ்டஈடு வழங்குவதுடன் உடனடியாக அரச படையின் விமான, பீரங்கி, குண்டுத் தாக்குதல்களையும், ஷெல்த் தாக்குதல்களையும் நிறுத்தப் பணிப்புரை வழங்க வேண்டும் எனவும் மனிதாபிமானத்தின்பேரால் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு,
நவாலியிலுள்ள தேவாலயத்தின் மீதான படையினரின் விமானத்தாக்குதல் குறித்து வெளிவிவகார அமைச்சர் கௌரவ லக்ஷ்மன் கதிர்காமர் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்குக் கண்டனம் தெரிவித்தது வெட்கத்துக்கும் வேதனைக்கும் உரிய செயலாகும் சர்வதேச ரீதியில் இன மத அரசியல் வேறுபாடற்று மனிதாபிமான சேவைகளை மேற்கொண்டுவரும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்கு கண்டனம் தெரிவித்த அமைச்சரின் செயலானது சமாதானத்தின் பேரில் தற்போதைய அரசுக்கு வாக்களித்த அனைத்து மக்களையும் கேவலப்படுத்துவது போன்றதாகும்.
கடந்த காலத்தில் அரசு மேற்கொண்ட மனித உரிமை மீறல்களினடிப்படையில் அவற்றை வெளிப்படுத்தி விசாரணைகள் மேற்கொண்டுவரும் இன்றைய பொது சன ஐக்கிய முன்னணி அரசின் இம்தனிதாபிமானமற்ற கொடூரச் செயலால் சமாதானத்தின்மீதும் அமைதியின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்த அனைத்து மக்கள் மனதிலும் அவநம்பிக்கையும் வேதனையும் எழுந்துள்ளது. விமானத்தாக்குதல் மற்றும் ஷெல்த் தாக்குதல்களினால் ஏற்பட்ட கொடூரமான உண்மை நிலையை வெளிப்படுத்திய சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் அறிக்கைக்கு அமைச்சரின் கண்டனம் ஏற்கப்படமுடியாது.
அப்பாவிப் பொதுமக்கள் மீதான ஷெல்த் தாக்குதல்கள், விமானத் தாக்குதல்கள் கடற்படைப் பீரங்கிக் குண்டுத் தாக்குதல்கள் இவற்றால் அழிக்கப்படும் உயிர்களுக்கும் உடமைகளுக்கும் இன்றைய அரசு எவ்வகையில் தீர்வுகாண முடியுமென எதிர்பார்ப்பதுடன் உண்மையை மறைக்க முயற்சிக்கும் செயல் ஒருபோதும் சமாதானத்தையோ அன்றி அமைதியையோ ஏற்படுத்த மாட்டாது என்பதையும் நினைவுபடுத்துவNதூடு அமைச்சரின் கண்டனத்திற்கு அமைச்சரும் அரசும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடம் உடனடியாக மன்னிப்புக் கேட்கவேண்டும் எனவும் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.
தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் யுத்தம் உடனடியாக நிறுத்தப்பட்டு பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் இனப்பிரச்சனைக்குத் தீர்வுகாணப்பட வேண்டும் என வேண்டுவதுடன் தற்போதைய நிலையில் வடபகுதியில் நிலவும் மருத்துவப் பற்றாக்குறைகள் உணவு மண்ணெண்ணெய் மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை அனுப்பி அப்பாவிப் பொதுமக்களைக் காக்குமாறு மனிதாபிமானத்தின் பேரால் தங்களையும் தங்கள் அரசாங்கத்தையும் வேண்டுகிறேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
21.09.1999.
மேன்மைதங்கிய ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு,
வணக்கம்.
கடந்த 15.09.1999 புதன் கிழமை நடைபெற்ற விமானக் குண்டுத் தாக்குதல்களினால் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் 22 பேர் பலியானதும் 41 பொதுமக்கள் படுகாயமடைந்ததும் குறித்துத் தாங்கள் எந்தவிதமான கருத்தையும் தெரிவிக்காது இன்றுவரை மௌனமாயிருப்பது குறித்து மிகவும் வேதனையடைந்த நிலையில் தாங்கள் இச்சம்பவம் குறித்து தமிழ்மக்களிடம் பகிரங்க மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்றும் உடனடியாகப் பாதிக்கப் பட்டவர்கள் அனைவருக்கும் நிவாரணம் வழங்க வேண்டுமெனவும் மனிதாபிமானத்தின் பெயரால் வேண்டுகிறேன்
சிங்கள மக்கள் கொல்லப்பட்டவுடன் கண்டனம் தெரிவித்து அம்மக்களின் இறுதிக்கிரியைகளை அரச செலவில் நடத்தி நிவாரணம் வழங்கிய பொறுப்பு வாய்ந்த கடமையை – ஏன் தமிழ் மக்களுக்குச் செய்ய வில்லை எனவும் வினவ விரும்புகின்றேன்.
இந்நாட்டு மக்களை இனம் பிரித்துக் காணுவதில் முன்னைய அரசு தலைவர்களைப் போலவே தாங்களும் நடந்து கொள்கிறீர்கள். முல்லைத்தீவு மாவட்டமும் தாங்கள் ஐனாதிபதியாகவுள்ள இலங்கை நிர்வாகத்தினுள் அடங்குவதை தங்களுக்கு நினைவுபடுத்துவதுடன் - தமிழ் மக்கள் ஒருபோதும் தங்களை மன்னிக்க மாட்டார்கள் என்பதையும் உறுதியாகவும் தெரிவிக்கின்றேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
06.11.1999.
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்கள்,
அலரி மாளிகை,
கொழும்பு 3
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி அவர்களுக்கு
வணக்கம். கடந்த 04.11.1999 தினக்குரல் பத்திரிகையில் "கிபிர் விமானத் தாக்குதலில் வன்னியில் 6 பொதுமக்கள் பலி " என்ற செய்தியைக் கண்ணுற்று மிகுற்த மனவேதனைபுடன் இக்கடிதத்தை எழுதுகின்றேன்.
6 அப்பாவிப் பொதுமக்கள் உடல் சிதறிப் பலியானதுடன் 7பேர் படுகாயமடைந்துள்ளனர். (புதன்கிழமை பாண்டியன்குளத்தில் நடைபெற்றது) தமிழ் மக்களுக்குப் பிரச்சனை இருக்கிறது என்று கூறி மக்களின் ஆதரவுடன் ஆட்சிப்பொறுப்பேற்ற தாங்கள் மக்களின் அமைதியான வாழ்வுக்கு முயற்சிக்காது மேலும் மக்களைத் துன்பப்படுத்தும் செயலானது எவ்வகையிலும் நியாயமாகாது. முக்களின் நம்பிக்கையை – எதிர்பார்ப்பைப் பாதுகாக்காது கடந்த 5 வருடகாலம் குறிப்பாகத் தமிழ் மக்கள் கடந்த அரசினது செயற்பாடுகளையே தங்களது காலத்திலும் ஏற்றுக்கொண்டீரப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. இன்னுமொரு தேர்தலில் தங்களுக்கு தமிழ்மக்கள் வாக்களிப்பார்கள் என்று கனவிலும் நினைக்க அருகதையற்றுவிட்டீர்கள். வடக்கு கிழக்கு மக்கள் கடந்த 5வருட காலமாக மிகவும் கேவலமான நிலையிலேயே இருக்கின்றார்கள். யுத்தம் நிறுத்தப்பட்டு பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்வு காணப்புறப்பட்ட தாங்கள் இன்று மிருகத்தனமான முறையில் மக்களையும் மக்களின் சொத்துக்களையும் அழிப்பதிலேயே முழுமூச்சாக ஈடுபடுகின்றீர்கள். தங்கள் நடைமுறைகள் காலஞ்சென்ற தங்களின் கணவரின் கொள்கையிலிருந்து விலகி தங்கள் பெற்றோரின் கொள்கை முறைப்படி பின்பற்றுவதை தவிர்க்க வேண்டுமென்று மனிதாபிமானத்தின் பெயரால் தங்களை வேண்டுகின்றேன்.
வணக்கம்.
அப்பாவிப் பொதுமக்கள்
நலனில் அக்கறையில் ஈடுபாடுள்ள,
தங்க. முகுந்தன்.
21.11.1999.
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி திருமதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க அவர்களுக்கு
வணக்கம்.
நேற்றிரவு நடைபெற்ற தாக்குதல் ஒன்றினால் சுமார் 30க்கும் மேற்பட்ட அப்பாவிப்பொதுமக்கள் மடுத் தேவாலயத்தில் கொல்லப்பட்டதுடன் சுமார் 40 பேர்வரையில் படுகாயமடைந்த செய்திகேட்டு ஆழ்ந்த அதிர்ச்சியும் கவலையும் அடைந்த நிலையில் இக்கடிதத்தை தங்களுக்கு எழுதுகின்றேன்.
கடந்த 15வருடத்திற்கு மேலாக அப்பாவித் தமிழ்மக்கள் அரசபடையின் விமானத்தாக்குதல்கள் பீரங்கி மற்றம் ஷெல்த் தாக்குதல்களினால் உயிர்களை இழந்தும் படுகாயமடைந்தும் வருவதுடன் தமது சொத்துக்களையும் இழந்து வருகின்றார்கள்.
தாங்கள் அரச பொறுப்பை ஏற்ற பின்னரும்கூட இத்தாக்குதல்கள் இன்றுவரை தொடர்ந்தவண்ணமே இருக்கின்றது. கடந்த 09.07.1995 ல் நவாலியிலுள்ள தேவாலயமொன்றில் தாக்குதல் நடைபெற்தையும் கடந்த 15.9.1999ல ; புதுக்குடியிருப்பில் நடைபெற்ற தாக்குதலையும் நேற்று 20.11.99ல் மடுதேவாலயத்தில் நடைபெற்ற தாக்குதலையும் வன்மையாகக் கண்டிப்பதுடன் கொல்லப்பட்ட பொதுமக்களுக்கு எதுவித தாமதமும் இன்றி நஷ்டஈடு வழங்குவதுடன் உடனடியாக அரச படையின் விமான, பீரங்கி, குண்டுத் தாக்குதல்களையும், ஷெல்த் தாக்குதல்களையும் நிறுத்தப் பணிப்புரை வழங்க வேண்டும் எனவும் மனிதாபிமானத்தின்பேரால் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.
தங்களுண்மையுள்ள
தங்க. முகுந்தன்
அனுபவம், நிகழ்வுகள், இந்துசமயம், வரலாறு,
சந்திரிகா,
மனிதத்துவம்
Wednesday, August 20, 2008
மனிதத்துவம் - 2
14.08.1990.
அதியுயர் மேன்மைதங்கிய ஐனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாச அவர்கள் கவனத்திற்கு
கடந்த வெள்ளிக்கிழமை மாலை கிழக்கு நிலவரம் தொடர்பாக நடைபெற்ற பாராளுமன்ற விவாதத்தின்போது தங்கள் அரசாங்கத்தின் பெருந்தோட்டத்தொழிற்துறை அமைச்சரும், பாதுகாப்புக்கான இராஐhங்க அமைச்சருமான கௌரவ ரஞ்சன் விNஐரத்ன அவர்கள் சிறுபிள்ளைத்தனமாக யாழ் குடா நாட்டு மக்களை வவுனியா முகாம்களில் தங்கவைத்து புலிகளுடன் சண்டையிட யோசனை தெரிவித்தமையையிட்டு நாம் வேதனையும் ஒரு பொறுப்பு வாய்ந்த அமைச்சரின் நடத்தை குறித்து வெட்கமும் அடைகின்றோம். கடந்த 10 வருடங்களுக்கு மேலாக 1981ல் முற்றாக எரிந்து நாசமாக்கப்பட்ட யாழ் பொது நூலகம் இன்றுவரை எந்தவிதமான திருத்தமும் இன்றி மேன்மேலும் தாக்குதலுக்குள்ளாகி வருவதையும், 1983, 1984, 1985, 1986, 1987 ஆகிய ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற
தாக்குதல்களில் அழிவாகிய அரச தனியார் உடமைகளுக்கும் இதுவரை எந்தவித நிவாரணமும் அளிக்க முடியாத அரசிற்கு மேலும் மக்களைத் துயரப்படுத்துமுகமாகவே இந்த யோசனையை நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார். மக்களைக் காப்பாற்ற முடியாத அரச வாழ்க்கையை ஏன் தொடர்ந்தும் தக்கவைத்துக்கொண்டு இருக்கின்றீர்களோ எவருக்குமே புரியாமலிருக்கிறது. அகிம்சையைப் போதித்த கௌதம புத்தரின் பெயரைக்கூடச் சொல்லுவதற்கு எந்தவிதமான யோக்கியதையும் எந்த ஒரு பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றுபவருக்கும் இல்லை. பிணி மூப்பு சாக்காடு என்ற காரணிகளால் உலகவாழ்வு நிலையற்றது என்று அரச போகத்தையும் குடும்பத்தையும் விடுத்து துறவறத்தை நாடிய சித்தார்த்தன் அவர்கள் மீது இந்துப் பெருமக்கள் மிக்க மரியாதையும் நம்பிக்கையும் கொண்டிருக்கின்றார்கள். குறிப்பாக இந்து சமயத்தில் யாகங்களில் இடம்பெற்ற உயிர்க்கொலைகளைக் கண்ணுற்று ஏனைய உயிர்களின் மீது இரக்கமும் அன்பும் பேணிய மகான் கௌதம புத்தர் ஆவார். அவருடைய போதனையைப் பின்பற்றுபவர்கள் இன்று நடைபெற்றுக்கொண்டீருக்கும் கொலைகளுக்கு எந்தவிதமான எதிர்ப்பையும் காட்டாது, மேலும் நாட்டிற்கும் ஆயுதப் படையினருக்கும் நல்லாசி வேண்டி பிரார்த்தனை நடாத்துவது வேதனையோடு கோபத்தை ஏற:படுத்தவும் காரணமாகிறது.
தங்களால் நியமிக்கப்பட்ட இளைஞர்களுக்கான விசேட ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை குறித்து ஏதாவது பயனுள்ள நடவடிக்கைகளை நீங்கள் இன்றுவரை ஏற்படுத்தாமையும் இன்றைய நிலைக்கு உரிய காரணமாகும். கடந்த 5 வருடங்களுக்குமேலாக வடக்கில் பொலிசாரோ அன்றி இராணுவமோ சேவையில் இருந்ததை நான் அறியவில்லை. திடீரென அரசு ஏன் இவற:றை அங்கு அனுப்பிவைக்கின்றதோ தெரியவில்லை. நாட்டு மக்களைக் காக்க இலங்கை அரசாங்கங்கள் யாவும் (சுதந்திரத்தின் பின்பு) தவறியமையைத் தங்கள் விசேட ஆணைக்குழுவே ஒத்துக்கொண்டு அறிக்கை சமர்ப்பித்ததையும் நினைவுபடுத்தி மக்களைக் காப்பாற்றவும் அவர்களுக்குத் தேவையான வசதிகளை அமைத்துக் கொடுப்பதுமே அரசின் கடமையென்பதையும் நினைவுபடுத்தி தமிழ்மக்கள் மீதான இப்படுகொலைகளை முடிவுக்கு கொண்டுவரும்பொருட்டு உடனடியாக சண்டைகளை நிறுத்தி அகிம்சை வழியில் செயற்திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமென பௌத்தசமய தாபகரான புத்த பெருமானின் நம்பிக்கையின் பேரால் கேட்டு அமைகிறேன்.
கொல்லாமை பெரிது.
என்றும் பணியில்
தங்க. முகுந்தன்
--------
07.05.1992
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாச அவர்களுக்கு:
வணக்கம்.
இராணுவத்தாக்குதல்களை மக்கள் பகுதிகளில் நிறுத்தல்
இன்றைய வீரகேசரிப் பத்திரிகையின் கடைசிப் பகுதியில் (பக்கத்தில்) ஷெல் அடி என்ற தலைப்புpன் கீழ் வெளியான செய்தியில் பலாலி இராணுவ முகாமிலிருந்து ஏவப்பட்ட ஷெல்கள் விழுந்து வெடித்து இருவர் காயமடைந்ததாகவும், நான்கு வீடுகளும் ஒரு கோயிலும் சேதமடைந்ததாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த 28.04.1992இல் இச்சம்பவம் இடம்பெற்றதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. புலிகளை அழித்து சமாதானத்தை நிலைநாட்ட தங்கள் அரசு மேற்கொள்ளும் படைகளின் தாக்குதல்களினால் பொதுமக்களின் உயிருக்கும் உடமைகளுக்கும் ஏற்படும் அனர்த்தங்களே அதிகமாக உள்ளது. விடுதலைப் புலிகள் என்ற போர்வையில் அப்பாவி மக்களே அநியாயமாகக் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
தயவுசெய்து மக்கள் வாழும் குடிமனைப் பகுதிகளில் இராணுவத் தாக்குதல்கள் நடைபெறாதிருக்க தாங்கள் நடவடிக்கை எடுத்து பொதுமக்களின் உயிர்களுக்கும் உடமைகளுக்கும் பாதுகாப்பளிக்கும் வண்ணம் தாழ்மையுடன் வேண்டுகின்றேன்.
தன்னைப் போலச் சகலமும் ஓம்புக
விண்ணைப் போல வியாபகமாகுக
கண்ணைப் போலக் காக்க அறத்தை.
என்றும் பணியில்,உண்மையுள்ள பிரஜை
தங்க. முகுந்தன்
பிரதி – பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர்
அதியுயர் மேன்மைதங்கிய ஐனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாச அவர்கள் கவனத்திற்கு
கடந்த வெள்ளிக்கிழமை மாலை கிழக்கு நிலவரம் தொடர்பாக நடைபெற்ற பாராளுமன்ற விவாதத்தின்போது தங்கள் அரசாங்கத்தின் பெருந்தோட்டத்தொழிற்துறை அமைச்சரும், பாதுகாப்புக்கான இராஐhங்க அமைச்சருமான கௌரவ ரஞ்சன் விNஐரத்ன அவர்கள் சிறுபிள்ளைத்தனமாக யாழ் குடா நாட்டு மக்களை வவுனியா முகாம்களில் தங்கவைத்து புலிகளுடன் சண்டையிட யோசனை தெரிவித்தமையையிட்டு நாம் வேதனையும் ஒரு பொறுப்பு வாய்ந்த அமைச்சரின் நடத்தை குறித்து வெட்கமும் அடைகின்றோம். கடந்த 10 வருடங்களுக்கு மேலாக 1981ல் முற்றாக எரிந்து நாசமாக்கப்பட்ட யாழ் பொது நூலகம் இன்றுவரை எந்தவிதமான திருத்தமும் இன்றி மேன்மேலும் தாக்குதலுக்குள்ளாகி வருவதையும், 1983, 1984, 1985, 1986, 1987 ஆகிய ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற
தாக்குதல்களில் அழிவாகிய அரச தனியார் உடமைகளுக்கும் இதுவரை எந்தவித நிவாரணமும் அளிக்க முடியாத அரசிற்கு மேலும் மக்களைத் துயரப்படுத்துமுகமாகவே இந்த யோசனையை நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார். மக்களைக் காப்பாற்ற முடியாத அரச வாழ்க்கையை ஏன் தொடர்ந்தும் தக்கவைத்துக்கொண்டு இருக்கின்றீர்களோ எவருக்குமே புரியாமலிருக்கிறது. அகிம்சையைப் போதித்த கௌதம புத்தரின் பெயரைக்கூடச் சொல்லுவதற்கு எந்தவிதமான யோக்கியதையும் எந்த ஒரு பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றுபவருக்கும் இல்லை. பிணி மூப்பு சாக்காடு என்ற காரணிகளால் உலகவாழ்வு நிலையற்றது என்று அரச போகத்தையும் குடும்பத்தையும் விடுத்து துறவறத்தை நாடிய சித்தார்த்தன் அவர்கள் மீது இந்துப் பெருமக்கள் மிக்க மரியாதையும் நம்பிக்கையும் கொண்டிருக்கின்றார்கள். குறிப்பாக இந்து சமயத்தில் யாகங்களில் இடம்பெற்ற உயிர்க்கொலைகளைக் கண்ணுற்று ஏனைய உயிர்களின் மீது இரக்கமும் அன்பும் பேணிய மகான் கௌதம புத்தர் ஆவார். அவருடைய போதனையைப் பின்பற்றுபவர்கள் இன்று நடைபெற்றுக்கொண்டீருக்கும் கொலைகளுக்கு எந்தவிதமான எதிர்ப்பையும் காட்டாது, மேலும் நாட்டிற்கும் ஆயுதப் படையினருக்கும் நல்லாசி வேண்டி பிரார்த்தனை நடாத்துவது வேதனையோடு கோபத்தை ஏற:படுத்தவும் காரணமாகிறது.
தங்களால் நியமிக்கப்பட்ட இளைஞர்களுக்கான விசேட ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை குறித்து ஏதாவது பயனுள்ள நடவடிக்கைகளை நீங்கள் இன்றுவரை ஏற்படுத்தாமையும் இன்றைய நிலைக்கு உரிய காரணமாகும். கடந்த 5 வருடங்களுக்குமேலாக வடக்கில் பொலிசாரோ அன்றி இராணுவமோ சேவையில் இருந்ததை நான் அறியவில்லை. திடீரென அரசு ஏன் இவற:றை அங்கு அனுப்பிவைக்கின்றதோ தெரியவில்லை. நாட்டு மக்களைக் காக்க இலங்கை அரசாங்கங்கள் யாவும் (சுதந்திரத்தின் பின்பு) தவறியமையைத் தங்கள் விசேட ஆணைக்குழுவே ஒத்துக்கொண்டு அறிக்கை சமர்ப்பித்ததையும் நினைவுபடுத்தி மக்களைக் காப்பாற்றவும் அவர்களுக்குத் தேவையான வசதிகளை அமைத்துக் கொடுப்பதுமே அரசின் கடமையென்பதையும் நினைவுபடுத்தி தமிழ்மக்கள் மீதான இப்படுகொலைகளை முடிவுக்கு கொண்டுவரும்பொருட்டு உடனடியாக சண்டைகளை நிறுத்தி அகிம்சை வழியில் செயற்திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமென பௌத்தசமய தாபகரான புத்த பெருமானின் நம்பிக்கையின் பேரால் கேட்டு அமைகிறேன்.
கொல்லாமை பெரிது.
என்றும் பணியில்
தங்க. முகுந்தன்
--------
07.05.1992
மாண்பமிகு ஐனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாச அவர்களுக்கு:
வணக்கம்.
இராணுவத்தாக்குதல்களை மக்கள் பகுதிகளில் நிறுத்தல்
இன்றைய வீரகேசரிப் பத்திரிகையின் கடைசிப் பகுதியில் (பக்கத்தில்) ஷெல் அடி என்ற தலைப்புpன் கீழ் வெளியான செய்தியில் பலாலி இராணுவ முகாமிலிருந்து ஏவப்பட்ட ஷெல்கள் விழுந்து வெடித்து இருவர் காயமடைந்ததாகவும், நான்கு வீடுகளும் ஒரு கோயிலும் சேதமடைந்ததாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த 28.04.1992இல் இச்சம்பவம் இடம்பெற்றதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது. புலிகளை அழித்து சமாதானத்தை நிலைநாட்ட தங்கள் அரசு மேற்கொள்ளும் படைகளின் தாக்குதல்களினால் பொதுமக்களின் உயிருக்கும் உடமைகளுக்கும் ஏற்படும் அனர்த்தங்களே அதிகமாக உள்ளது. விடுதலைப் புலிகள் என்ற போர்வையில் அப்பாவி மக்களே அநியாயமாகக் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
தயவுசெய்து மக்கள் வாழும் குடிமனைப் பகுதிகளில் இராணுவத் தாக்குதல்கள் நடைபெறாதிருக்க தாங்கள் நடவடிக்கை எடுத்து பொதுமக்களின் உயிர்களுக்கும் உடமைகளுக்கும் பாதுகாப்பளிக்கும் வண்ணம் தாழ்மையுடன் வேண்டுகின்றேன்.
தன்னைப் போலச் சகலமும் ஓம்புக
விண்ணைப் போல வியாபகமாகுக
கண்ணைப் போலக் காக்க அறத்தை.
என்றும் பணியில்,உண்மையுள்ள பிரஜை
தங்க. முகுந்தன்
பிரதி – பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர்
அனுபவம், நிகழ்வுகள், இந்துசமயம், வரலாறு,
பிரேமதாசா,
மனிதத்துவம்
Tuesday, August 19, 2008
மனிதத்துவம் - பகுதி 1
அகிம்சையை அடிப்படையாகக் கொண்ட எமது தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக் கட்சியின் உண்மையான உறுப்பினன் என்ற வகையில் அப்பாவிப் பொதுமக்களாயிருந்தாலும் சரி மக்கள் பணிபுரிந்த எமது தலைவர்களாயினும் சரி அரச படையினராலும் எம்மவர்களாலும் கொல்லப்பட்ட வேளைகளில் விடுக்கப்பட்ட வேண்டுகோள்களையும் பத்திரிகைச் செய்திகளையும் இப்பகுதியில் முடியுமானவரை சேர்க்கவுள்ளேன். கையெழுத்தாயுள்ளதையும் பதிவு பண்ணப்படாத தட்டச்சுப்பண்ணிய தாள்களையும் திரும்ப கணனியிலிட்டு வெளிக்கொண்டுவர போதிய கால அவகாசம் வேண்டுவதால் பதிவில் பகுதி பகுதியாக இடப்படும் என்பதை வாசகர்களுக்கு முன்பே சொல்லிவைக்க விரும்புகிறேன்.
06.01.2000.
பத்திரிகைச் செய்தி
அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸின் பொதுச் செயலாளரும் சிறந்த சட்டத்தரணியுமான குமார் பொன்னம்பலம் அவர்களின் மறைவுச் செய்தி கேட்டு ஆழந்த வேதனையும் அதிர்ச்சியும் அடைந்தேன்.
அமரர் குமார் பொன்னம்பலம் அவர்களைப் பற்றி பலரும் பேசியும் பத்திரிகைகள் மூலமும் அறிந்து கொண்ட நான் அவரது தாயாரின் மரணச்சடங்கின்போது முதன்முதல் அவரது இல்லத்துக்குச் சென்று பேசக் கூடிய சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. மிகவும் இனிமையாகவும் உரிமையுடனும் பழகிய அண்ணர் அநியாயமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டிருப்பது தமிழ் மக்களுக்கு மிகவும் ஈடுசெய்ய முடியாத ஒரு பேரிழப்பாகும். கொலை செய்தவர்கள் யாராயிருந்தாலும் அவர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்களே!
மிகவும் துணிச்சலுடன் தனது கருத்துக்களைப் பகிரங்கமாக வெளியிடுவதில் அவருக்கு நிகரானவர்கள் எவருமேயில்லை. முன்னைய ஜனாதிபதி டி.பி. விஜேதுங்க அவர்கள் செடிகொடி என சிறுபான்மையினரை விமர்சித்த வேளையிலும் சரி, தற்போதைய ஜனாதிபதி தென்னாபிரிக்காவில் பிபிசிக்கு அளித்த பேட்டியில் தமிழர்களை வந்தேறு குடிகள் என விமர்சித்ததையும் மிகவும் துணிவுடன் சுட்டிக்காட்டி எதிர்த்த வீர மறவனை கோழைத்தனமாகச் சுட்டுக்கொலை செய்த சம்பவம் மன்னிக்க முடியாதது.
கடந்த 1994 பொதுத்தேர்தலில் சுயேட்சைக்குழுவாக போட்டியிட்ட சமயத்தில் மிகவும் அன்னியோன்னியமாகப் பழகிய அண்ணரின் பிரிவினால் துயருறும் அவரது மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் அவரது சகாக்களுக்கும் இறைவன்தான் சாந்தியை அளிக்க வேண்டும்.
நிறைந்த கடவுள் நம்பிக்கை கொண்ட அண்ணரின் ஆத்மா சாந்தியடைய இறைவனைப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
இச் செய்தியை வீரகேசரி தமிழர்கள் விமர்சிக்கப்பட்ட வேளைகளில் குரல் கொடுத்தவர் குமார் - யாழ் மாநகரசபை உறுப்பினர் முகுந்தன் என்ற தலைப்பிலும் தினக்குரல் மாநகரசபை உறுப்பினர் அனுதாபம் என்ற தலைப்பிலும் செய்தியை (முழுவதுமல்ல) பிரசுரித்தன.
----------------------------
பத்திரிகைச் செய்தி
புதிய நீதி அமைச்சர் பற்றி வீரக்கோன் அவர்களின் பயங்கரவாதச் சட்டம் மற்றும் அவசரகாலச்சட்டம் ஆகியவற்றின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு விசாரணைகள் எதுவுமின்றி நீண்டகாலமாக தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் இளைஞர்கள் யுவதிகள் விடுதலை செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்ற செய்தி வெளிவந்த இரண்டு தினங்களுக்குள் அப்பாவித் தமிழ்க் கைதிகள் 25பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டதும் 20 பேர் படுகாயமடைந்ததும் இந்நாட்டில் நீதிக்கும் உயிர் வாழும் அடிப்படை உரிமைக்கும் இடமிருக்கிறதா என்ற சந்தேகத்தை எழ வைக்கின்றது.
சுதந்திரமடைந்த நாள் முதல் ஆட்சிபுரிந்த அரசுகளின் ஒருதலைப்பட்சமான நடவடிக்கைகளால் பாதிப்படைந்துவரும் தமிழ்ச் சமூகம் சொல்லொணாத வேதனைகளையும் சோதனைகளையும் தொடர்ந்து முகம் கொடுத்து வருகின்றது.
புதிய நாடாளுமன்றத் தேர்தலின்பின் யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற பத்திரிகையாளர் விமலராஜனின் கோரக் கொலையும் பின் பண்டாரவளை பிந்துனுவௌவில் இடம்பெற்ற கொன்றொழிப்பும் இந்நாடு பழிச்சொல்லுக்குள்ளாக்கப்படுவதற்கும் நம்பகத்தன்மையற்ற நிலைக்கு இந்த அரசு உதாசீனப்படுத்தப்படும் அளவிற்கும் உலக அரங்கில் திகழ்கிறது.
நாட்டின் தலைவி என்ற வகையிலும் பாதுகாப்பு அமைச்சுக்குப் பொறுப்பானவர் என்ற வகையிலும் ஜனாதிபதி இந்தப் பாவச் செயலுக்கு என்ன காரணம் கூறப் போகின்றார்? என அறிய விரும்புவதுடன் இறந்தவர்களின் உறவினர்களுக்கும் அப்பாவித் தாய் தந்தையருக்கும் எந்த வகையில் நியாயம் வழங்க இருக்கின்றார் என்பதையும் அறிய விரும்புகின்றேன்.
கடந்தகால ஆட்சியில் காணாமற்போன அல்லது கொலை செய்யப்பட்ட அப்பாவிப் பொதுமக்களுக்கு எதுவித நியாயமான பதிலும் அளிக்காத ஜனாதிபதி அவர்கள் தொடர்ந்தும் இப்பதவியில் இருந்தால் நாடு மிகவும் மோசமான நிலைக்குப் போவதுடன் மக்களின் உயிர்வாழும் உரிமையும் கேள்விக்குறியாகிவிடுமென அஞ்சுகின்றேன்.
பௌத்த தர்ம போதனைகளை தெளிவாக அறிந்தவர்கள் ஒருபோதும் இப்பேர்ப்பட்ட அரக்க செயல்களைச் செய்ய முன்வரமாட்டார்கள். இனவாதத்தைத் தூண்டிவிடும் பௌத்த மகா சங்கங்களும் தலைவர்களும் இதற்கு என்ன நியாயம் கற்பிக்கப் போகின்றார்கள்?அடிப்படை உரிமைகள் மீதே அராஜகம் பண்ணும் அரசும் மக்களும் அவர்களுக்குத் துணைபோவோரும் என்றோ ஒருநாள் நீதிக்கும் தர்மத்துக்கும் பதில் கூறியே ஆகவேண்டும்.
அரசன் அன்று கொல்வான் தெய்வம் நின்று கொல்லும் என்ற முதுமொழியை நினைவுபடுத்தி உயிரிழந்த அனைவருக்கும் நல்லூரான் முத்தியை அளிக்கவும் படுகாயமடைந்தவர்களுக்கு பூரண சுகத்தை அளிக்கவும் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
(இந்த அறிக்கையின் கடைசிப் பந்தி தவிர்ந்த ஏனைய பகுதியை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளிவரும் வலம்புரி பத்திரிகை வெளியிட்டது.)
------
27.12.1998
பத்திரிகைச் செய்தி
மக்கள் மத்தியில் அன்பையும் சேவையையும் வாரிவழங்கிய நேர்மையான சேவகன் ஒருவனை கயவர்கள் சுட்டுக்கொலை செய்துள்ளமை நிச்சயமாக கண்டிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு துக்ககரமான நிகழ்வாகும். யாருக்கும் எந்தக் கெடுதலையும் நினைக்காமல் முடிந்தவரை இயன்ற உவிகளைச் செய்து வந்த அண்ணன் மதிமுகராசாவின் பிரிவு ஈடுசெய்ய முடியாதது. இலக்கணச் செறிவு நிரம்பிய தொடரான பேச்சாற்றல் மிக்க ஒருவரை நாம் இழந்தது மட்டமல்ல தமிழுலகம் சிறந்த ஒரு தமிழ் மகனை இழந்துள்ளது.
எந்நேரமும் சிரித்த முகமும் தம்பி அல்லது கண்ணா என்று அன்புததும்ப அழைக்கும் அவரது குரல் எம்iமையெல்லாம் மறந்துவிட்டது.
தனது தலைவனுக்கு விழா எடுத்த நேரத்தில் அவர் மறைக்கப்பட்டுள்ளார். நன்றியைக் கொன்ற பாவிகள் எம்மவர்கள் என்று நாளை எம்மையே கேட்பதற்கு ஆள் எவருமில்லாமல் அனைவரையுமே கொன்றொழிக்கும் இக்கொடிய செயல் வீரர்கள் எவராயினும் அவனுக்கு மன்னிப்பே கிடையாது.
கடந்த ஏழு மாதங்களில் எமது தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் நான்கு துணிவும் இலட்சியமும் எளிமையாகப் பழகும் இயல்பும் கொண்ட மாமேதைகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.
மக்களுடன் மக்களாக இருக்கும் மனிதருக்கு இதுதான் பரிசென்றால் அப்பரிசை நாம் விரும்பி வரவேற்கிறோம். ஆனால் செய்பவன் ஏன் எதற்காக என்று ஒரு பதில் தந்தால் நன்றாக இருக்கும்.
ஒரு புல்லையோ பூண்டையோ உருவாக்கத் தெரியாத மனிதன் எந்த ஒரு உயிரையும் கொல்லுவதற்கு அருகதையற்றவன்.
தமிழ் மக்களுக்கு நேர்மையுடனும் உண்மையுடனும் பலனை எதிர்பாராது பணிபுரியும்; எமது தலைவர்களுக்கும் தொண்டர்களுக்கும் இப்படியான நிகழ்வுகள் ஏற்படும் என்பதை அறிந்துதான் தந்தையவர்கள் தமிழர்களைக் கடவுள் தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று கூறினாரோ எனச் சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது.
மதியண்ணனின் ஆத்மா சாந்தியடையப் பிரார்த்திப்பதுடன் அவரது மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் மன ஆறுதலையும் தைரியத்தையும் இறைவன் அளிக்க வேண்டும் எனவும் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
(குறிப்பிட்ட பொன். மதிமுகராசா அவர்கள் எம். ஜி. ஆர் பேரவையின் தலைவராக இருந்து அவருக்கு விழா எடுத்த போதே நல்லூர் முருகனுடைய வீதியில் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டார். இந்த அறிக்கையை தினகரன் யாழ் மாநகர உறுப்பினர் முகுந்தனின் அனுதாபம் என்றும் வீரகேசரி ஏழு மாதங்களில் நான்கு நல் இதயங்களை இழந்து விட்டோம் கூட்டணிப் பிரமுகர் இரங்கல் என்றும் தினக்குரல் மதிமுகராசா கொலைக்கு தமிழ்க் கட்சிகள் கண்டனம் என்றும் தலைப்பிட்டுப் பிரசுரித்தன.)
06.01.2000.
பத்திரிகைச் செய்தி
அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸின் பொதுச் செயலாளரும் சிறந்த சட்டத்தரணியுமான குமார் பொன்னம்பலம் அவர்களின் மறைவுச் செய்தி கேட்டு ஆழந்த வேதனையும் அதிர்ச்சியும் அடைந்தேன்.
அமரர் குமார் பொன்னம்பலம் அவர்களைப் பற்றி பலரும் பேசியும் பத்திரிகைகள் மூலமும் அறிந்து கொண்ட நான் அவரது தாயாரின் மரணச்சடங்கின்போது முதன்முதல் அவரது இல்லத்துக்குச் சென்று பேசக் கூடிய சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. மிகவும் இனிமையாகவும் உரிமையுடனும் பழகிய அண்ணர் அநியாயமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டிருப்பது தமிழ் மக்களுக்கு மிகவும் ஈடுசெய்ய முடியாத ஒரு பேரிழப்பாகும். கொலை செய்தவர்கள் யாராயிருந்தாலும் அவர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்களே!
மிகவும் துணிச்சலுடன் தனது கருத்துக்களைப் பகிரங்கமாக வெளியிடுவதில் அவருக்கு நிகரானவர்கள் எவருமேயில்லை. முன்னைய ஜனாதிபதி டி.பி. விஜேதுங்க அவர்கள் செடிகொடி என சிறுபான்மையினரை விமர்சித்த வேளையிலும் சரி, தற்போதைய ஜனாதிபதி தென்னாபிரிக்காவில் பிபிசிக்கு அளித்த பேட்டியில் தமிழர்களை வந்தேறு குடிகள் என விமர்சித்ததையும் மிகவும் துணிவுடன் சுட்டிக்காட்டி எதிர்த்த வீர மறவனை கோழைத்தனமாகச் சுட்டுக்கொலை செய்த சம்பவம் மன்னிக்க முடியாதது.
கடந்த 1994 பொதுத்தேர்தலில் சுயேட்சைக்குழுவாக போட்டியிட்ட சமயத்தில் மிகவும் அன்னியோன்னியமாகப் பழகிய அண்ணரின் பிரிவினால் துயருறும் அவரது மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் அவரது சகாக்களுக்கும் இறைவன்தான் சாந்தியை அளிக்க வேண்டும்.
நிறைந்த கடவுள் நம்பிக்கை கொண்ட அண்ணரின் ஆத்மா சாந்தியடைய இறைவனைப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
இச் செய்தியை வீரகேசரி தமிழர்கள் விமர்சிக்கப்பட்ட வேளைகளில் குரல் கொடுத்தவர் குமார் - யாழ் மாநகரசபை உறுப்பினர் முகுந்தன் என்ற தலைப்பிலும் தினக்குரல் மாநகரசபை உறுப்பினர் அனுதாபம் என்ற தலைப்பிலும் செய்தியை (முழுவதுமல்ல) பிரசுரித்தன.
----------------------------
பத்திரிகைச் செய்தி
புதிய நீதி அமைச்சர் பற்றி வீரக்கோன் அவர்களின் பயங்கரவாதச் சட்டம் மற்றும் அவசரகாலச்சட்டம் ஆகியவற்றின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு விசாரணைகள் எதுவுமின்றி நீண்டகாலமாக தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் இளைஞர்கள் யுவதிகள் விடுதலை செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்ற செய்தி வெளிவந்த இரண்டு தினங்களுக்குள் அப்பாவித் தமிழ்க் கைதிகள் 25பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டதும் 20 பேர் படுகாயமடைந்ததும் இந்நாட்டில் நீதிக்கும் உயிர் வாழும் அடிப்படை உரிமைக்கும் இடமிருக்கிறதா என்ற சந்தேகத்தை எழ வைக்கின்றது.
சுதந்திரமடைந்த நாள் முதல் ஆட்சிபுரிந்த அரசுகளின் ஒருதலைப்பட்சமான நடவடிக்கைகளால் பாதிப்படைந்துவரும் தமிழ்ச் சமூகம் சொல்லொணாத வேதனைகளையும் சோதனைகளையும் தொடர்ந்து முகம் கொடுத்து வருகின்றது.
புதிய நாடாளுமன்றத் தேர்தலின்பின் யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற பத்திரிகையாளர் விமலராஜனின் கோரக் கொலையும் பின் பண்டாரவளை பிந்துனுவௌவில் இடம்பெற்ற கொன்றொழிப்பும் இந்நாடு பழிச்சொல்லுக்குள்ளாக்கப்படுவதற்கும் நம்பகத்தன்மையற்ற நிலைக்கு இந்த அரசு உதாசீனப்படுத்தப்படும் அளவிற்கும் உலக அரங்கில் திகழ்கிறது.
நாட்டின் தலைவி என்ற வகையிலும் பாதுகாப்பு அமைச்சுக்குப் பொறுப்பானவர் என்ற வகையிலும் ஜனாதிபதி இந்தப் பாவச் செயலுக்கு என்ன காரணம் கூறப் போகின்றார்? என அறிய விரும்புவதுடன் இறந்தவர்களின் உறவினர்களுக்கும் அப்பாவித் தாய் தந்தையருக்கும் எந்த வகையில் நியாயம் வழங்க இருக்கின்றார் என்பதையும் அறிய விரும்புகின்றேன்.
கடந்தகால ஆட்சியில் காணாமற்போன அல்லது கொலை செய்யப்பட்ட அப்பாவிப் பொதுமக்களுக்கு எதுவித நியாயமான பதிலும் அளிக்காத ஜனாதிபதி அவர்கள் தொடர்ந்தும் இப்பதவியில் இருந்தால் நாடு மிகவும் மோசமான நிலைக்குப் போவதுடன் மக்களின் உயிர்வாழும் உரிமையும் கேள்விக்குறியாகிவிடுமென அஞ்சுகின்றேன்.
பௌத்த தர்ம போதனைகளை தெளிவாக அறிந்தவர்கள் ஒருபோதும் இப்பேர்ப்பட்ட அரக்க செயல்களைச் செய்ய முன்வரமாட்டார்கள். இனவாதத்தைத் தூண்டிவிடும் பௌத்த மகா சங்கங்களும் தலைவர்களும் இதற்கு என்ன நியாயம் கற்பிக்கப் போகின்றார்கள்?அடிப்படை உரிமைகள் மீதே அராஜகம் பண்ணும் அரசும் மக்களும் அவர்களுக்குத் துணைபோவோரும் என்றோ ஒருநாள் நீதிக்கும் தர்மத்துக்கும் பதில் கூறியே ஆகவேண்டும்.
அரசன் அன்று கொல்வான் தெய்வம் நின்று கொல்லும் என்ற முதுமொழியை நினைவுபடுத்தி உயிரிழந்த அனைவருக்கும் நல்லூரான் முத்தியை அளிக்கவும் படுகாயமடைந்தவர்களுக்கு பூரண சுகத்தை அளிக்கவும் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
(இந்த அறிக்கையின் கடைசிப் பந்தி தவிர்ந்த ஏனைய பகுதியை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளிவரும் வலம்புரி பத்திரிகை வெளியிட்டது.)
------
27.12.1998
பத்திரிகைச் செய்தி
மக்கள் மத்தியில் அன்பையும் சேவையையும் வாரிவழங்கிய நேர்மையான சேவகன் ஒருவனை கயவர்கள் சுட்டுக்கொலை செய்துள்ளமை நிச்சயமாக கண்டிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு துக்ககரமான நிகழ்வாகும். யாருக்கும் எந்தக் கெடுதலையும் நினைக்காமல் முடிந்தவரை இயன்ற உவிகளைச் செய்து வந்த அண்ணன் மதிமுகராசாவின் பிரிவு ஈடுசெய்ய முடியாதது. இலக்கணச் செறிவு நிரம்பிய தொடரான பேச்சாற்றல் மிக்க ஒருவரை நாம் இழந்தது மட்டமல்ல தமிழுலகம் சிறந்த ஒரு தமிழ் மகனை இழந்துள்ளது.
எந்நேரமும் சிரித்த முகமும் தம்பி அல்லது கண்ணா என்று அன்புததும்ப அழைக்கும் அவரது குரல் எம்iமையெல்லாம் மறந்துவிட்டது.
தனது தலைவனுக்கு விழா எடுத்த நேரத்தில் அவர் மறைக்கப்பட்டுள்ளார். நன்றியைக் கொன்ற பாவிகள் எம்மவர்கள் என்று நாளை எம்மையே கேட்பதற்கு ஆள் எவருமில்லாமல் அனைவரையுமே கொன்றொழிக்கும் இக்கொடிய செயல் வீரர்கள் எவராயினும் அவனுக்கு மன்னிப்பே கிடையாது.
கடந்த ஏழு மாதங்களில் எமது தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் நான்கு துணிவும் இலட்சியமும் எளிமையாகப் பழகும் இயல்பும் கொண்ட மாமேதைகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.
மக்களுடன் மக்களாக இருக்கும் மனிதருக்கு இதுதான் பரிசென்றால் அப்பரிசை நாம் விரும்பி வரவேற்கிறோம். ஆனால் செய்பவன் ஏன் எதற்காக என்று ஒரு பதில் தந்தால் நன்றாக இருக்கும்.
ஒரு புல்லையோ பூண்டையோ உருவாக்கத் தெரியாத மனிதன் எந்த ஒரு உயிரையும் கொல்லுவதற்கு அருகதையற்றவன்.
தமிழ் மக்களுக்கு நேர்மையுடனும் உண்மையுடனும் பலனை எதிர்பாராது பணிபுரியும்; எமது தலைவர்களுக்கும் தொண்டர்களுக்கும் இப்படியான நிகழ்வுகள் ஏற்படும் என்பதை அறிந்துதான் தந்தையவர்கள் தமிழர்களைக் கடவுள் தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று கூறினாரோ எனச் சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது.
மதியண்ணனின் ஆத்மா சாந்தியடையப் பிரார்த்திப்பதுடன் அவரது மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் மன ஆறுதலையும் தைரியத்தையும் இறைவன் அளிக்க வேண்டும் எனவும் பிரார்த்திக்கின்றேன்.
(குறிப்பிட்ட பொன். மதிமுகராசா அவர்கள் எம். ஜி. ஆர் பேரவையின் தலைவராக இருந்து அவருக்கு விழா எடுத்த போதே நல்லூர் முருகனுடைய வீதியில் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டார். இந்த அறிக்கையை தினகரன் யாழ் மாநகர உறுப்பினர் முகுந்தனின் அனுதாபம் என்றும் வீரகேசரி ஏழு மாதங்களில் நான்கு நல் இதயங்களை இழந்து விட்டோம் கூட்டணிப் பிரமுகர் இரங்கல் என்றும் தினக்குரல் மதிமுகராசா கொலைக்கு தமிழ்க் கட்சிகள் கண்டனம் என்றும் தலைப்பிட்டுப் பிரசுரித்தன.)
அனுபவம், நிகழ்வுகள், இந்துசமயம், வரலாறு,
நினைவுகள்,
மனிதத்துவம்
Subscribe to:
Posts (Atom)
